De Wereldkampioenschappen

Hoe lang de aanloop van de Wereldkampioenschappen waren, hoe snel het ook weer afgelopen was. Nederland heeft bijna op alle onderdelen gedomineerd en er zijn weer een boel medailles en truien mee naar huis genomen.

Zelf kijk ik met gemengde gevoelens terug naar het W.K. Het begon super met een derde kwalificatietijd op de 200m. Ik haalde meer dan drie tienden van mijn PR af en was dan ook erg blij met mijn tijd. Heel lang van mijn goede start kon ik niet genieten, want ik werd er in de 8e finale uitgereden door de Russin Voynova – die uiteindelijk ook tweede werd. Ik baalde als een stekker en wist dus alleen dat het wel snor zat met mijn vorm.

De laatste dag was aangebroken en dat betekende Keirin. Het had het Olympische format, wat inhoudt dat er vier rondes zijn in plaats van drie. De eerste ronde ging erg goed en was meteen door naar de tweede ronde. In de tweede ronde gaan er vier renners door en zijn er geen herkansingen daarna meer. In de rit zelf raakte ik, door een onverstandige beslissing van mijn kant, ingesloten en werd op een paar millimeter ingehaald op de streep. Dit resulteerde in een 5eplek en ook meteen het einde van mijn WK.

Zoals gezegd is het een WK geweest met stront goede benen, maar zonder dit te kunnen laten zien in de vorm van resultaten. Wel heb ik officieel de Olympische kwalificatie op zak, dat dan weer wel. Nu is het even rust en dan wil ik met aan deze benen graag de resultaten koppelen die daarbij horen. In Tokyo.